Vandaag zag ik een verhaal voorbij komen van "Het Vergeten Kind" en het raakte me diep. Het bevestigde opnieuw een pijnlijke conclusie waar ik in mijn werk vaak tegenaan loop: hoe oneerlijk het systeem soms werkt.
Wanneer een ouder kampt met psychische klachten of een licht verstandelijke beperking (LVB), wordt er vaak veel te snel naar het uiterste middel gegrepen: uithuisplaatsing. In plaats van de intensieve, passende hulp te bieden die nodig is om het gezin bij elkaar te houden, wordt er besloten dat het kind weg moet.
Het gevoel van tekortschieten
Voor de ouder voelt dit als een keiharde afwijzing. Je wilt wel, maar je krijgt de middelen niet. De machteloosheid die daaruit voortvloeit is onbeschrijfelijk. Het is niet alleen het verlies van je kind, maar ook het gevoel dat je als mens niet 'goed genoeg' bent bevonden door een systeem dat je juist had moeten steunen.
Herstel begint bij erkenning
In mijn praktijk zie ik deze ouders. Ouders die niet alleen vechten tegen het gemis van hun kind, maar ook tegen het trauma van dit onrecht. Met Emotioneel Gericht Therapie (EGT) help ik hen om deze diepe wonden van machteloosheid en boosheid een plek te geven.
Een psychische klacht of een beperking betekent niet dat de liefde voor je kind minder is. Het betekent dat je extra steun verdient, geen straf.
Ben jij ook slachtoffer van dit systeem?
Ik weet hoe het is om aan de andere kant te staan. Ik bied je een veilige plek waar je niet veroordeeld wordt op je beperkingen of je klachten, maar waar we samen kijken naar jouw kracht en het herstel van je emotionele balans.
Contact: info@hoop-en-herstel-coach.net
Reactie plaatsen
Reacties