Je staat voor de kinderrechter en ineens klinkt het vonnis, “je kind wordt onder Onder toezicht gesteld". (OTS)
Als alleenstaande moeder, en als ervaringsdeskundige, heb ik dit pad in het jaar 2004 alleen moeten bewandelen.
"En nu sta ik aan de zijlijn van dit pad en zie ik (alleenstaande) ouders dit pad bewandelen".
Ik zie dat deze gedupeerde (alleenstaande) ouders met machteloosheid en boosheid dit pad bewandelen.
Maar achter deze boosheid schuilt vaak onzichtbaar verdriet.
“Het is de rauwe pijn van een verbinding die onder druk staat."
De instanties zien vaak alleen de buitenkant:
De strijdbaarheid, de boosheid, of het juist dichtslaan en je terugtrekken zien ze niet.
“In de hulpverlening wordt dit soms gezien als 'onwil' of 'niet mee willen meewerken” '.
Maar ik zie iets heel anders.
Ik zie ouders die in de overlevingsstand staan. Die vechten met alles wat ze in zich hebben om hun kind te beschermen, of die van pure onmacht verlamd zijn geraakt. Die boosheid is geen onwil; het is een beschermingsschild voor dat diepe, onzichtbare verdriet en de angst om je kind te verliezen.
Toen ik daar in 2004 stond, was ik alleen. Nu hoef jij dit niet meer alleen te doen. Als Hoop en Herstelcoach sta ik naast je. Niet om te oordelen, en niet om de strijd met het systeem over te nemen, maar om samen met jou te kijken naar wat er achter die boosheid zit. We brengen rust in de storm van je emoties, zodat je er weer emotioneel kunt zijn voor je kind. Want jouw liefde en de emotionele band met je kind zijn de belangrijkste basis voor herstel.”
Contact.
Herken jij je hierin?
Neem dan vrijblijvend contact met me op via onderstaande mail adres:
info@hoop-en-herstel-coach.net
Reactie plaatsen
Reacties